تکواندو چیست ؟

 

تکواندو یکی از سازمان یافته ترین و علمی ترین هنرهای رزمی و همچنین یکی از ورزش های المپیکی است که بدون استفاده از سلاح به هنرجویانش تکنیک های دفاع و حمله و همچنین راه واقعی زندگی را می آموزد.

 

واژه تکواندو از سه بخش تشکیل شده. “ت” به معنی پا یا ضربات پا، “کوان” به معنی دست یا ضربات دست و “دو” بمعنی هنر یا طریقت است. با قرار دادن این سه بخش در کنار یکدیگر معنی “هنر ضربات پا و دست” بدست می آید و دو مفهوم از آن استنباط میشود: اول اینکه تکواندو راه درست استفاده از ت و کوان (پا و دست) که به نمایندگی از تمام قسمت های بدن هستند می باشد. و دوم اینکه تکواندو راه کنترل و آرام کردن جنگ و حفظ صلح است. این مفهوم با آمدن کوان (دست) بعد از ت (پا) ابراز میشود یعنی پاگذاشتن روی دست ها که همان به معنای جلوگیری از جنگ است. پس با این اوصاف تکواندو بمعنای “راه درست استفاده از تمام قسمت های بدن برای توقف جنگ و ساختن جهانی آباد” است.

 

گسترش تکواندو به حدود 2000 سال پیش در سرزمینی که اکنون کره نام دارد، برمیگردد. در آن زمان تکواندو با نام هایی مانند تکیون، سوباک، هوارانگدو و … شناخته میشد. در قرن 20 زمانی که ژاپن کره را اشغال کرد، در شهرهای کره آموزش هنرهای رزمی کره ای ممنوع شد. اما با این وجود سبک های مختلف هنرهای رزمی کره ای که در خفا تمرین و آموزش داده میشد، همچنان بعنوان تمرینات محبوب جسمی و ذهنی باقی ماند. در سال 1955 یعنی 10 سال پس از آزادی کره سبک های مختلف هنرهای رزمی کره ای با یکدیگر ترکیب شده و سپس ژنرال “چوی هونگ هی” نام تکواندو را برای این هنر جدید برگزید. او که اکنون پدر تکواندو خوانده میشود دو دلیل برای انتخاب نام تکواندو ذکر کرده است. اول اینکه در آن ضربات پا و دست دیده میشود بهمین خاطر تکوان (ضربات پا و دست) باید جزیی از نام آن باشد. و دوم اینکه این نام، به نام تکیون هنر رزمی سنتی کره ای شباهت دارد.

 

چیزی که هنر رزمی تکواندو را از دیگر رشته ها متمایز می کند ضربات پای سریع، بلند، پرشی، چرخشی، رقص پای زیباست. این هنر رزمی از محدود رشته هاییست که با لوازم ایمنی کامل انجام شده و طبق تحقیقات کمترین میزان آسیب دیدگی را دارد.

 

اهداف اصلی تکواندو آماده کردن جسم و ذهن هنرجو برای غلبه بر هر مشکل، تناسب اندام، توازن و تسلط بر هوای نفس، برقراری ارتباط بین افرادی که سلیقه و علاقه های مشابه دارند، آموزش نفع رساندن به جامعه و در کل آموزش راه درست زندگی است. همین اهداف انسانی است که باعث شده امروزه تکواندو بیشترین هنرجو را در میان تمام رشته های رزمی در سرتاسر دنیا داشته باشد. تکواندو همچنین تاثیرات زیادی بر رشد و پرورش کودکان، آمادگی جسمانی جوانان و بزرگترها و سلامتی و زیبایی زنان دارد. این هنر توانایی کنترل تمام قسمت های بدن (توازن) و منعطف کردن تمام ماهیچه ها و مفاصل را در فرد بوجود می آورد. یک خصوصیت خیلی خوب که در ورزش تکواندو دیده میشود این است که بخاطر تنوع زیاد آموزش ها خستگی و افسردگی های بوجود آمده در جامعه ی ماشینی امروز را از فرد دور می کند و باعث میشود فرد جسم، ذهن و روحی قوی و البته آرام داشته باشد. یک عقیده ی نادرست که درمورد تکواندو هست این است که یادگیری آن سخت است. این عقیده به هیچ وجه صحیح نیست. هرکسی واجد شرایط است. فقط به مقداری تلاش، تمرکز و عرق ریختن نیاز است. تعلیمات درست به همراه اراده ی خود فرد و تمرینات مرتب، یک هنرجو را به تمام اهدافش می رساند.

 

تکواندو بطور کلی علاوه بر اصول فلسفی، از چهار مقوله ی فیزیکی و یک مقوله ی ذهنی تشکیل شده است:

 

پومسه

 

 

1) فرم (پومسه) یک سری حرکات، ضربات دست و پا و دفاع های از قبل تعیین شده می باشند که فرد در برابر حریف (های) فرضی انجام میدهد. پومسه های استاندارد برای آزمون ها و مسابقات توسط فدراسیون جهانی تکواندو مشخصی شده اند. این پومسه ها، فرمهای تگوک 1 تا 8 (برای کمربندهای رنگی)، کوریو (دان 1)، کئوم گانگ (دان 2)، ته باک (دان 3)، پیونگ وون (دان 4)، سیپ جین و جیتا (دان 5)، چون کوان، هانسو و ایلیو (دان 6) می باشند.

 

————————————–

 

کیوروگی

 

 

2) مبارزه (کیوروگی) کاربرد عملی تکنیک های مختلف با یک حریف واقعی است که در سه راند با وسایل ایمنی کامل انجام میشود. مبارزه پرکاربردترین مقوله تکواندو در مسابقات است و امروزه بعنوان یک رشته ی المپیکی شناخته میشود.

 

————————————–

 

هوشین سول

 

3)شکستن اجسام (کیوک پا) که با آن هنرجویان می توانند قدرت و دقت تکنیک هایشان را با شکستن اجسام سختی مانند تخته یا آجر می سنجند. شکستن اجسام معمولا برای آزمون ها و مسابقات نمایشی کاربرد زیادی دارند.

 

————————————–

 

دفاع شخصی

 

4) دفاع شخصی (هو شین سول) یادگیری و مطالعه ی استفاده از نیروی حریف بر علیه خودش است. هنرجو با تکنیک های هوشین سول یاد میگیرد چه موقع، چگونه و کجا به نقاط گیرنده ی فشار حریف ضربه بزند. (نقاطی از بدن که فشار به آنها موجب درد شدید میشود) این تکنیک ها فرد را برای رویارویی با هر خطری آماده کرده و ترس را از او دور می کند.

 

————————————–

 

 

 

5) مدیتیشن (جانگ شین تونگ) بطور کلی به معنای تمریناتی برای کنترل کامل ذهن است. بدین صورت که فرد با تمرینات ذهنی، ذهنش را آرام کرده و اهدافش را تجسم می کند. به مدیتیشن، توجه به ندای وجدان هم می گویند زیرا فرد را آرام کرده و پس از مدتی تمرین اخلاقی بسیار نیکو را در فرد جوانه میزند. مدیتیشن معمولا در آخر هر کلاس و به مدت 5 تا 10 دقیقه انجام میشود.

 

سخن نهایی

 

تکواندو همان چیزی است که میخواهید. تنها کاری که باید بکنید این است که اولین قدم را برداشته و به کلاس تکواندو بروید. متاسفانه فکری که خودم، در خیلی افراد دیده ام، این است که کلا رفتن به یک کلاس رزمی، چه تکواندو چه هر رشته دیگر، حتی در فکرشان هم نمی گنجد و فکر میکنند فقط افرادی میتوانند به چنین کلاسهایی بروند که “بروس لی” باشند. به خدا بروس لی هم هنگام تولد یک فرد عادی مثل بقیه بود. چرا این فکر بوجود می آید؟ همانطور که گفتم کافیست یک بار به کلاس تکواندو بروید. خوشبختانه در تقریبا تمام شهرهای ما باشگاه های رزمی و بیشتر از همه تکواندو وجود دارد. وقتی اولین بار کارهایی را که تکواندوکاران در کلاس میکنند، میبینید فکر می کنید کارهایی غیرممکن هستند. اما وقتی فقط چند جلسه خودتان به آن کلاس رفته و تمرین کردید خواهید فهمید که چقدر در مورد آن کارها اشتباه می کرده اید. اگر فکر کردید کاری را نمی توانید انجام دهید بیاد داشته باشید که کلمه ی “نمی توانم” با تغییری کوچک که “من می توانم” تبدیل میشود. این حرف “م” که اضافه میشود، نشانه ی پشتکار و اراده است که نمیتوانم را من میتوانم تبدیل میکند. با تغییراتی کوچک در زندگی چیزهایی را به دست خواهید آورد که فکرش را هم نمی کرده اید. کافیست یک بار تجربه کنید. پس نام تکواندو را بخاطر داشته باشید.

 منبع : teak won do- dezfol.blogfa.com

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>